SURINAAMSE COMMUNICATIE MENTALITEIT

Suriname is een vredig land , omdat het zo uniek is dat er in dit land een moskee en een synagoge naast elkaar staan. Maar hoe vredig leven we in de werkelijkheid met elkaar? Als vervolg op het stuk van psychologische oorlogvoering, waarin de psychologische burgeroorlog uiteengezet wordt, valt het op dat het logischerwijs allemaal begint bij de communicatie.  Communicatie is afgeleid van het latijns woord: “communicare” en stoelt op het concept van: “samen bouwen”.  Samen bouwen door te communiceren met jezelf en dan door te communiceren met elkaar. Het verondersteld dus het gegeven dat door een constructief samen komen en praten met elkaar er opbouw plaats kan vinden. Hoe opbouwend praten of communiceren wij met onszelf, laat staan met elkaar?

8.-Focus-on-your-non-verbal-communication

Het is opvallend dat men vaak bepaalde onderwerpen zoals politiek en religie  vermijdt om over te discussieren, en dat is terecht…..of niet…? Of ook wanneer we het bijvoorbeeld hebben over de omgang van een leerling op school, patïent bij een bepaalde gezondheidskliniek, of  een burger die zich naar een bepaalde overheidsinstantie begeeft. In deze gevallen is de heersende gedachtengang  om de dienstdoenden met een zowat min of meer  reeds van tevoren onderworpen geest te benaderen. Het zal in je voordeel werken als je ze “lief” aankijkt. Want het uiten van je mening staat gelijk aan het niet hebben van respect voor de ander. De universele geest functioneert het best wanneer die op basis van gelijkwaardigheid functioneert. Wanneer  twee of meer individuen op gelijkwaardige basis met elkaar communiceren kan er gebouwd worden. Deze vorm van communicatie begint logischerwijs bij jezelf. Als je niet eens eerlijk kan zijn met jezelf, hoe kan je dat dan met een ander? En als je niet eens voor jezelf aanvoelt op een rustgevende manier vooruit te willen komen, hoe ga je dat dan kunnen bewerkstelligen met een ander?

Comms-between-two-people

Vrijheid van meninsuiting? Maar wat het meest opvalt is, in mijn bescheiden opinie; is dat wanneer men deze stagnerende onderwerpen bespreekbaar wil maken met de bedoeling om uit deze destructieve comfortzone te geraken, er vaak de uitlating gedaan wordt dat er dan ruzie gezocht wordt…? “war is already upon us”, en in dit geval de psychologische burgerooglog.  Wanneer we over deze zaken stil moeten blijven, behoud ons zwijgen  de ‘zoete’, maar oncomfortabele vrede dan juist niet, waardoor juist het onrecht of deze psychologische burgeroorlog in stand wordt gehouden? Respect is een van de basis ingredïenten voor omgang. Wanneer er opmerkingen worden gemaakt en-of vragen worden gesteld met de bedoeling het geheel te doen ontwikkelen, zal een repressieve en boze reactie een oplossing brengen? En als de opmerkingen of vragen technisch niet correct zijn, is een technisch onderbouwd argument dan niet constructief en vooruitstrevend in plaats van een emotionele reactie die verblind is van nuchterheid en rede? Mijn volk gaat ten onder, door een gebrek aan kennis (Hosea 4:6) Het is juist een gelegenheid voor de verkondigers van moraal en liefde om de intentie van hun boodschap met meer geldigheid en geloofwaardigheid te omkleden door op een voobeeldige manier in alle rust en vrede antwoorden te geven waar mogelijk is. En, waar de antwoorden uitblijven, om dan te trachten om samen met de vrager daaruit te komen.  Hierdoor ontstaat de kans dat kracht en kennis  in de gemeenschap bij alle individuen toeneemt.

dna sur

De verkondiger van liefde en moraal zou dan ook de eerste  persoon moeten zijn om de vragen openhartig en liefdevol te beantwoorden, waardoor meteen ook het voorbeeld gegeven wordt om te laten zien op wat voor  liefdevolle manier dat ook gedaan kan worden. Communicatie met als motief ‘samen bouwen”, werkt dan ook het beste wanneer we ons openstellen voor elkaars waarheden die verankerd liggen in onze gedachten. De “lijn” zou open moet staan, en niet afgesloten moeten zijn. Natuurlijk blijven we positief en hopen we dat Suriname ooit dat punt bereikt waar we over alle onderwerpen openhartig kunnen babbelen, niet met de bedoeling om maar steeds ons gelijk te krijgen, maar op basis van een gezamenlijke evaluatie waarbij het doel gericht is op samen bouwen.

Rumi Knoppel

DNA,… ALGEMEEN BELANG?

Surinaamse jongeren namen de volgende gedragslijnen over van De Nationale Assemblee als voorbeeld voor hun eigen vergaderingen van hun nieuw opgerichte organisatie. De jongeren meenden dat door deze gedragslijnen over te nemen het aspect van samenwerken effectief en constructief gerealiseerd zou kunnen worden. Gedragslijnen voor DNA-leden TIJDENS een spreekbeurt:

animal meeting

1.Uw mobiel NIET UITZETTEN en ook NIET op SILENT ZETTEN want u moet telefonisch bereikbaar zijn, VOORAL tijdens de vergadering. U kunt het niet maken om MEER aandacht te schenken aan de onderwerpen van landsbelang dan aan uw privébelangen.

2. Voelt u zich vrij om te pingen of te bellen, dit liefst TERWIJL de spreker aan het woord is.

3. Het meest geschikte moment om de krant te lezen, is wanneer de spreker aan het woord is. (Niet thuis, want dan gaat u in uw privétijd.)

4. TERWIJL de spreker aan het woord is, is het verstandig om met uw collega de ditjes en datjes van de dag te bespreken. Een ander en beter geschikt tijdstip gaat u niet vinden vanwege de drukte van uw persoonlijke werkzaamheden. Wanneer de leden van de vergadering dit effectief genoeg doen, zal het gewenste “onder de markt en animal farm” effect respect van het volk afdwingen.

5. Uw mening en kritiek het liefst uiten TERWIJL de spreker NOG aan het woord is. Doe dit liefst zo LUID en ONDUIDELIJK mogelijk. De spreker NIET laten uitpraten is bovenal constructief voor een goede en opbouwende communicatie.

6. Bij het uiten van uw mening is het zeer belangrijk om zo persoonlijk mogelijk gericht te zijn. Dit DIENT het ALGEMEEN BELANG. U dient deze gedragslijnen strikt op te volgen. Zo toont u respect aan de spreker en het volk door uw onverdeelde aandacht NIET te geven. U realiseert bovenal een productief en strategisch vergader effect. Swit’ Sranang, verontschuldig mijn satirische benadering. Maar er wordt vaker geconstateerd dat de communicatienorm van Surinamers over het algemeen bestaat uit het gegeven dat beide of meerdere partijen op hetzelfde moment zich uiten waarbij er niet naar elkaar, maar naar zichzelf wordt geluisterd. Het woord communicatie is afgeleid van het Latijns woord communicare, hetgeen betekent: delen met, IETS GEMEENSCHAPPELIJKS MAKEN en stoelt op het principe van ‘samen bouwen’. Mijn hoop is dat wij als Surinamers meer naar elkaar gaan luisteren. Mogen we daarin slagen dan verkeer ik onder de bescheiden veronderstelling dat het ontwikkelingstempo van Suriname drastisch zal verhogen.

Rumi Knoppel

Wij hosselaars van Suriname

‘Mi mus’ hossel’, ‘is een hosseltje’, ‘als ik niet 2 of 3 banen heb, kom ik niet uit, ik moet hosselen’. Deze gedachtegang en de daaruit voortvloeiende uitlatingen zijn een deel van onze leefgewoonten geworden. De situatie vereist het ook, maar het is jammer dat we in zo een rijk land leven waarbij er gehosseld moet worden. Een hosselaar is een overlever. “En is een overlever lang genoeg een overlever, dan wordt die een killer”, zei een wijze vriend van me eens.

follow_your_dreams_cancelled

Al sinds mensenheugenis (als het al niet langer is) wordt door de hoofdverantwoordelijken via verschillende mediapunten stelselmatig aangehaald dat er in Suriname een gebrek is aan 1. geld, 2. middelen en 3. deskundigheid. Anders vertaald hebben we dus gebrek aan 1. datgene dat we nodig hebben om middelen te moeten aanschaffen, 2. de middelen die we nodig hebben om geld te kunnen verdienen en 3. kennis van hoe we geld zouden kunnen verdienen indien we toch de middelen zouden hebben? Dit is zeker een angstig uitgangspunt van de cirkel waar we ons in bevinden. En vandaag horen we nog steeds niet alleen dezelfde geluiden, we ervaren ook de uitwerking van deze uitlatingen.

Geen-geld-dus-ook-geen-huis-kopen-200x150
In een verslag, opgesteld tijdens de oorlog door de Office of Strategic services werd in de beschrijving van Hitlers psychologisch profiel deze primaire regels aangegeven: Nooit toestaan dat het publiek afkoelt; nooit een fout of ongelijk toegeven; nooit toegeven dat er misschien iets goeds huist in uw vijand; nooit ruimte laten voor alternatieven; nooit schuld aanvaarden; concentreer op een vijand tegelijk en verwijt hem alles wat verkeerd gaat, de mensen geloven een grote leugen sneller dan een kleine, en als je die vaak genoeg herhaalt, zullen mensen die vroeg of laat geloven.
Een (onbewuste) leugenaar tracht zijn verhaal met waarheid te bekrachtigen wanneer de omstandigheden en situaties de uitlatingen op regelmatige basis en grootschalig niveau kunnen ondersteunen. Maar alles begint bij het geloven van de leugen.

dna goed

Surinamers zijn relaxed

Het is frappant, maar vaak horen we vakantiegangers zeggen dat Surinamers zo relaxed zijn, en dat we ons met niks druk maken. Maar hoe relaxed zijn we? Is het mogelijk dat wij langzaam maar zeker de leugen van gebrek en schaarste zijn gaan geloven? Want de overtuiging daarvan zou kunnen leiden tot apathie, passiviteit (bedelmentaliteit) en/of onrust. Om ons maar even te beperken tot Onrust.

Het grote aantal verkeersongevallen kan al een van de indicatoren van de heersende onrust zijn. De meesten schijnen opgejaagd te zijn door onrust. Misschien onrust om een gemiste kans van inkomsten te voorkomen? (dat lijkt vreemd omdat we veelal toch laat zijn voor afspraken, vanwaar de onrust dan?) En mocht de mogelijkheid zich voordoen om op lang termijn te kunnen verdienen, heeft men vaak ook weer de onrust en de haast om niet over een langere periode gezamenlijk te willen verdienen. Men gaat voor de snelle slag. De keuze van deze slag gaat meestal gepaard met oplichting en wanbetaling (en dan nog niet eens gesproken over de criminaliteit).

Wanneer de een de ander oplicht of willens en wetens niet betaalt voor een geleverde dienst of product, creëert men gebrek aan geld voor de ander. Geen geld betekent geen vooruitgang, geen vooruitgang betekent geen beweging, en geen beweging betekent geen eten. En geen eten…betekent geen leven. Is het gewaagd om te mogen concluderen dat wanneer wij Surinamers op zo een manier met elkaar omgaan, we nu al de grens van hosselaars naar killers zijn bezig te overschrijden? Of hebben we die al overschreden? Want door zo met elkaars belangen om te gaan maken we wel een indirecte aanslag op elkaars leven. We bezorgen elkaar een langzame dood, terwijl we internationaal wel bekend erom staan een rijk land vol potentie en mogelijkheden te zijn. Mijn streven: Suriname van psychologische burgeroorlog naar geestelijke eenwording.

494d88fb22ad2035a2b7f7345df36bcd

Rumi Knoppel